هر چند وقت یک بار دلم برای این کلیپ تنگ میشه :) یکی از بهترین کلیپ هاییه که تو زندگیم دیدم، لذت ببرید...
 
فیلم از Lee Jeffries
 
از عکاس های مورد علاقه ی منه ، سوژه ها شو میاره جلوی لنز و مثل کارگردانی که از بازیگرش بازی میگیره وادار به حس گرفتنشون می کنه، اون هم سوژه هایی معمولی و اغلب مسن و هر حسی که دلش بخواد رو به مخاطبش منتقل می کنه خصوصا درد و رنج...
به تصویر کشیدن یک حس اون هم توی پرتره شاید سخت ترین عکاسی باشه :) چرا که اغلب سوژه دوست داره همون حسی که خودش می خواد رو بگیره مثلا زن های جوان ناخودآگاه ژست هایی با محتوای خودنمایی و عشوه گری میگیرن.
ولی Lee فوق العاده ست حتی از رنگ هم به ندرت در انتقال حس استفاده می کنه و با آثارش به راحتی میخکوبت می کنه :)
×