همیشه برایم سوال بود که چرا کسی را برای تنبیه به سلول انفرادی می اندازند! از آزادی هم دوست داشتنی تر است... 

تاریکی مطلق، سکوتمطلق، دمای زیر ۱۰ و بی نهایت زمان برای اندیشیدن!

کاش برای همیشه فراموش می شدم و جایی در بی وزنی کامل در منظومه ی دوری رها می شدم که نه نوری باشد نه صوتی نه کسی نه نیازی مادی...

زندان واقعی اینجاست!